میراث سیمکان در سایه غفلت و ناشناختگی
به گزارش اخبار جهرم، در دل استان فارس، گهواره تمدن ایران، بخش سیمکان در ۱۳۰ کیلومتری جنوب شرق شیراز و از توابع جهرم، گنجینهای از میراث ساسانی و اسلامی را در خود نهفته دارد که در سکوتی سنگین از غفلت و ناشناختگی فرو رفته است. در این منطقه، بقایای چندین چهارطاقی باشکوه، کاخهای باستانی و آثاری از سدههای نخستین اسلامی سر برآوردهاند؛ آثاری چون چهارطاقی ساسانی روستای کراده، چهارطاقی و تل روستای زاغ، و بقایای قلعه و گورستان بادنجان که همگی در فهرست میراث ملی ایران به ثبت رسیدهاند.
با این حال، سایه کمبود اعتبارات و نیروی انسانی بر پیکر فرسوده این میراث سنگینی میکند. مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی فارس تأکید میکند که تنها ۱۰ درصد از بودجه ملی میراث فرهنگی به استانی اختصاص مییابد که میزبان نزدیک به ۴۰ درصد آثار ملی کشور است. این توزیع ناعادلانه اعتبارات، که مورد انتقاد جدی انجمنهای دوستدار میراث فرهنگی نیز قرار گرفته، توان حفاظت و مرمت را به شدت کاهش داده است.
نبود حفاظ فیزیکی مناسب و سرکشیهای محدود و ناکافی یگان حفاظت، میدان را برای فعالیت سودجویان و حفاران غیرمجاز باز گذاشته است. گزارشهای میدانی و تصاویر ارسالی از سوی شهروندان، حفاریهای جدیدی را در حوالی این چهارطاقیها نشان میدهد که بیپناهی این آثار را به وضوح نمایان میسازد. رئیس اداره میراث فرهنگی جهرم با اذعان به کمبود نیروی انسانی، اصلیترین راهکار موقت را تکیه بر گزارشهای مردمی ساکنان محلی میداند.
بخشدار سیمکان نیز با اشاره به پیشینه تمدنی بالای منطقه، خواستار تخصیص اعتبار برای ایجاد حفاظ پیرامونی، مرمت اضطراری و تقویت زیرساختهای گردشگری شده است؛ زیرساختهایی که در حال حاضر تنها به یک اقامتگاه بومگردی در کل بخش محدود میشود. به نظر میرسد در کنار پیگیری بودجههای ملی، ساماندهی گروههای مردمی و جوامع محلی دغدغهمند میتواند مرهمی موقت بر زخم کهنه کمبودها باشد و از تخریب بیشتر این اسناد زنده تاریخ ایران جلوگیری کند.
