«دستورِ کار دکتر رضایی برای شهردار جهرم؛ درهها را پیاده بپیمایید، قبل از آنکه سیل شهر را بپیماید»
به گزارش اخبار جهرم و به نقل از جهرم خبر، سیلاب و آبگرفتگی در جهرم تنها یک پدیدهی جوی نیست؛ زخمی است که هر بار با بارندگی، بر پیکرهی شهر تازه میشود.
محمدرضا رضایی کوچی در نشست خبری خود، با نگاهی صریح به عملکردِ دستگاههای متولی در بحرانهای گذشته، بر لزومِ تغییری بنیادین در مواجهه با سیلاب تأکید کرد.
او با اشاره به ناتوانی مدیریت شهری در بحرانهای پیشین گفت: «اگر میخواستیم سیل را به تنهایی به شهرداری بسپاریم، مدیریتِ آن ممکن نبود. ورودِ شهرداری شیراز، مشارکتِ مردم و کسبه، نقاط عطفی بود که بحران را کنترل کرد.»
تلاش برای التیام؛ از تسهیلاتِ کلان تا کمکهای بلاعوض
نماینده جهرم با بیان اینکه بخشِ قابلتوجهی از خسارات سیل به سبکِ خسارتدیدگان جنگ دیده شد، به تشریحِ بستههای حمایتی پرداخت. ۱۲۰۰ میلیارد تومان تسهیلاتِ بانکی و ۸۰ میلیارد تومان وام قرضالحسنه، بخشی از تلاشها برای بازگرداندنِ زندگی به خانههای آسیبدیده بوده است.
همچنین با اختصاص کمکهای بلاعوضِ ۳۵ میلیون تومانی به هر خانواده از طریق بنیاد مسکن، تلاش شد تا بارِ سنگینِ خسارات کاهش یابد؛ هرچند او همچنان بر آمادگی برای تداومِ این حمایتها تأکید دارد، اما واقعیتِ موجود این است که هنوز ۳۰ میلیارد تومان از اعتبارِ ۵۰ میلیاردیِ اختصاصیافته به شهرداری، در مسیرِ رسیدن به دستِ مردم معطل مانده است.
بازگشت به «عقلانیتِ سنتی»؛ چرا آب به خیابان میآید؟
یکی از نکاتِ کلیدی و تحلیلی در سخنان رضایی کوچی، تفاوتِ رفتارِ طبیعت در گذشته و حال است: «در گذشته جهرمِ، آبِ باران در باغات نفوذ میکرد، اما امروز خیابانها مسیرِ سیلاب شدهاند.»
اگرچه توسعهی شهری و مسدود شدنِ مسیرهای طبیعیِ آب، جهرم را به بندِ سیل کشیده است اما رضایی کوچی برای پیشگیری از تکرارِ فجایع در ماههای پیشرو، دستورِ کاریِ مشخصی را برای مدیریت شهری ترسیم کرد.
لایروبی و بازگشایی
به گفته رضایی شهردار باید از مبدأ سیلابها (درههای جهرم) مسیر را پیاده طی کند تا واقعیتِ میدانی را ببیند.
نظارتِ قضایی
او پیشنهاد داد دادستان هم بهعنوان مدعیالعموم برای بازگشاییِ مسیرها و رفعِ انسدادِ دهانههای پلها با شهرداری همراهی کند.
نگاهِ بالادستی
او گفت رایزنی با شورای عالی شهرسازی برای انجام اقداماتِ زیربنایی در بالادستِ رودخانهها، برای جلوگیری از هجومِ سیل به هستهی شهر نیز از اقداماتی بوده که پیگیری شده است.
گذار از «امداد» به «پیشگیری»
مدیریتِ بحران در جهرم به یک بزنگاه رسیده است. تزریقِ وام و کمکهای دولتی، مسکنی برای دردهای کوتاهمدت است؛ اما درمانِ اصلی در «بازگرداندنِ انضباط به کالبدِ شهر» نهفته است.
اگر مدیریت شهری همچنان بخواهد پشتِ میز، بحران را مدیریت کند، سیلابهای بعدی نیز قصه را تکرار خواهند کرد. آنچه جهرم اکنون به آن نیاز دارد، «قاطعیت در اجرای طرحهای آبخیزداری و بازگشاییِ شریانهای طبیعیِ آب» است.
