‼️مرگ یا سکه؟ انتخابِ دشوارِ بیمار در اتاق عمل
به گزارش اخبار جهرم، خبر با همهی کوتاهیاش دردی عمیق بر جان گذاشت: ۸درصد پزشکان زیرمیزی میگیرند! این شایعه نیست، گفتهی رییس سازمان نظام پزشکی است!
آقای رییس دستور دادهاند مردم نباید به پزشکان سکهبگیر مراجعه کنند. اما آقای رئیس نمیدانند که این توصیه روی کاغذ خیلی قشنگ است، اما در راهروی بیمارستان، واقعیت چیز دیگری است. وقتی تنها جراحِ حاذقی که میتواند جان عزیزت را نجات دهد، ۵سکه طلا میخواهد، تو به عنوان همراه بیمار چه انتخابی داری؟
آقای رییس، شما میگویید سمت این پزشکان نروید، اما نمیگویید «کجا» برویم؟ وقتی زمان انتظار در بیمارستان دولتی برای یک جراحی ساده خیلی طولانی (در بعضی عملها تا چهارسال) است، یا وقتی تخصص در انحصارِ عدهای خاص مانده، بیمار چه باید بکند؟
در آن لحظه که جان در خطر است، هیچکس به فکرِ مبارزه با فساد نیست؛ همه به فکر زنده ماندن و دفع خطر هستند. سکه دادن در این میان، یک انتخاب نیست.
این ۸ درصد (که احتمالاً خیلی بیشتر است)، اقلیتی هستند که آبروی اکثریت شریف پزشکان را بردهاند. اما تا وقتی که سیستم نظارت در خواب عمیق است، حواله دادن مردم به تحریم پزشکان متخلف، فقط پاک کردن صورتمسئله است.
آقای رئیس! بیمارِ روی تخت، چارهای ندارد؛ شما چارهای پیدا کنید تا زیرمیزی گرفتن، اینقدر آسان و بیخطر نباشد.
